Kontrast:
Rozmiar czcionki:
Odstępy:
  • TAB - Kolejny element
  • SHIFT + TAB - Poprzedni element
  • SHIFT + ALT + F - Wyszukiwarka
  • SHIFT + ALT + H - Strona główna
  • SHIFT + ALT + M - Zawartość strony
  • SHIFT + ALT + 1 do 5 - Wybór menu
  • ESC - Anulowanie podpowiedzi

Szczepienie lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie

Na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przeprowadzania ochronnych szczepień lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie (Dz. U. poz. 1737) 

W dniach od 11 września do 3 października 2021 r. planowane jest przeprowadzenie akcji szczepienia doustnego lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie.

Szczepionka będzie zrzucana z samolotów oraz wykładana ręcznie w ilości 20-30 dawek na 1 km² na całym obszarze objętym szczepieniami.

Zrzuty obejmują kompleksy leśne, pola i łąki z pominięciem akwenów wodnych i terenów zabudowanych. Dawkę szczepionki stanowi pakiet w postaci krążka, koloru zielono-brązowego o intensywnym zapachu rybnym. Dotknięcie szczepionki przez człowieka spowoduje, że nie zostanie ona podjęta przez lisa. Szczepionka wykazuje działanie uodparniające tylko u lisów.


Każdy kontakt człowieka ze szczepionką należy niezwłocznie zgłosić do lekarza medycyny.
Każdy kontakt zwierząt domowych i zwierząt gospodarskich ze szczepionką należy niezwłocznie zgłosić do lekarza weterynarii.
Zgodnie z zaleceniem producenta szczepionki w okresie 14 dni od jej wyłożenia należy ograniczyć zbiorowe polowania.
Po wyłożeniu szczepionki przez 14 dni psy należy prowadzić na smyczy a koty trzymać w zamkniętych pomieszczeniach.


WSKAZÓWKI DLA MIESZKAŃCÓW TERENÓW, NA KTÓRYCH ZOSTANĄ WYŁOŻONE PRZYNĘTY ZE SZCZEPIONKĄ PRZECIWKO WŚCIEKLIŹNIE LISÓW

Do zwalczania wścieklizny zostanie zrzucona z samolotów szczepionka, która po przyjęciu przez lisy spowoduje wytworzenie odporności immunologicznej. W środku przynęty umieszczony jest plastikowy pojemnik zawierający płynną szczepionkę. Po przegryzieniu pojemnika przez lisa szczepionka poprzez kontakt z błoną śluzową jamy ustnej wytwarza odporność immunologiczną przeciwko wściekliźnie. Przynęty, które były dotykane przez ludzi są omijane przez lisa.

Prosimy nie podnosić i nie dotykać przynęt ze szczepionką. Szczepionka jest nieszkodliwa dla zwierząt domowych, gospodarskich i innych zwierząt wolno żyjących. Dla zachowania ostrożności prosimy przy ewentualnych kontaktach z przynętami na otwarte rany, oczy, jamę ustną i nos gruntownie przemyć te miejsca wodą i mydłem. W dalszym postępowaniu zgłosić się do lekarza medycyny.

Po wyłożeniu szczepionki przez 14 dni psy należy trzymać na uwięzi i prowadzić na smyczy, a koty trzymać w zamkniętych pomieszczeniach. Przynęty ze szczepionką przeznaczone są do szczepienia lisów. W wypadku kontaktów zwierząt domowych i gospodarskich z przynętami należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Prosimy o pomoc w skutecznym przeprowadzeniu akcji zwalczania wścieklizny.

INFORMACJA DOTYCZĄCA POSTĘPOWANIA ZE ZWIERZĘTAMI, KTÓRE ZETKNĘŁY SIĘ ZE SZCZEPIONKĄ PRZECIWKO WŚCIEKLIŹNIE LISÓW

Lis jest głównym przenosicielem wścieklizny. Szczepionka zostanie zrzucona z samolotów na obszarach leśnych, polach i łąkach.
Skuteczność przeprowadzanej akcji osiągnięta zostanie na drodze kilkukrotnego wyłożenia przynęt (wiosna - jesień).

Przynęty mają kształt krążka koloru zielono - brązowego. W środku umieszczony jest plastikowy blister z płynną szczepionką przeciwko wściekliźnie. Po przegryzieniu blistra przez lisa - szczepionka w zetknięciu ze śluzówką jamy ustnej wytwarza odporność immunologiczną przeciwko wściekliźnie. Szczepionka jest przeznaczona tylko do szczepienia lisów. Dla innych zwierząt nie posiada ukierunkowanego działania przeciwko wściekliźnie. Dla zwierząt domowych gospodarskich i innych zwierząt wolno żyjących szczepionka jest nieszkodliwa.

Zagrożeniem dla zdrowia człowieka może być bezpośredni kontakt na otwarte rany, oczy, jamę ustną i nos. W takich wypadkach należy gruntownie przemyć te miejsca wodą z mydłem. O zaistniałych przypadkach należy powiadomić lekarza medycyny. Wszelkie kontakty z przynętą wykluczają możliwość przyjęcia jej przez lisy. Przy kontaktach zwierząt domowych i gospodarskich z przynętami uprasza się hodowców o bezwzględne zgłoszenie takich przypadków lekarzowi weterynarii. Przypadki te winny być protokolarnie opisane, a dalsze postępowanie musi być oparte na klinicznej obserwacji pod nadzorem lekarza weterynarii ze zwróceniem uwagi na symptomy neuropatologiczne i alergiczne.                                                                                         

Wersja XML